flagro, flagrare, flagravi, flagratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

be on fire; blaze, flame, burn; be inflamed/excited;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1flagroflagramus
2flagrasflagratis
3flagratflagrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentflagrare
activeperfectflagravisse
passivepresentflagrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
flagra
flagrate
future
PersonSingularPlural
2
flagrato
flagratote
3
flagrato
flagranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
flagrare
flagramini
future
PersonSingularPlural
2
flagrator
—
3
flagrator
flagrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
flagratus
flagrati
Gen.
flagrati
flagratorum
Dat.
flagrato
—
Acc.
flagratum
flagratos
Voc.
flagrate
flagrati
Abl.
flagrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
flagrata
flagratae
Gen.
flagratae
flagratarum
Dat.
flagratae
—
Acc.
flagratam
flagratas
Voc.
flagrata
flagratae
Abl.
flagrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
flagratum
flagrata
Gen.
flagrati
flagratorum
Dat.
flagrato
—
Acc.
flagratum
flagrata
Voc.
flagratum
flagrata
Abl.
flagrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
flagrandus
—
Gen.
flagrandi
—
Dat.
flagrando
—
Acc.
flagrandum
—
Voc.
flagrande
—
Abl.
flagrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
flagranda
—
Gen.
flagrandae
—
Dat.
flagrandae
—
Acc.
flagrandam
—
Voc.
flagranda
—
Abl.
flagranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
flagrandum
—
Gen.
flagrandi
—
Dat.
flagrando
—
Acc.
flagrandum
—
Voc.
flagrandum
—
Abl.
flagrando
—

Supines

accusative: flagratum; ablative: flagratu