fabulo, fabulare, fabulavi, fabulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

talk (familiarly), chat, converse; invent a story, make up a fable;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1fabulofabulamus
2fabulasfabulatis
3fabulatfabulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentfabulare
activeperfectfabulavisse
passivepresentfabulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
fabula
fabulate
future
PersonSingularPlural
2
fabulato
fabulatote
3
fabulato
fabulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
fabulare
fabulamini
future
PersonSingularPlural
2
fabulator
—
3
fabulator
fabulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
fabulatus
fabulati
Gen.
fabulati
fabulatorum
Dat.
fabulato
—
Acc.
fabulatum
fabulatos
Voc.
fabulate
fabulati
Abl.
fabulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
fabulata
fabulatae
Gen.
fabulatae
fabulatarum
Dat.
fabulatae
—
Acc.
fabulatam
fabulatas
Voc.
fabulata
fabulatae
Abl.
fabulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
fabulatum
fabulata
Gen.
fabulati
fabulatorum
Dat.
fabulato
—
Acc.
fabulatum
fabulata
Voc.
fabulatum
fabulata
Abl.
fabulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
fabulandus
—
Gen.
fabulandi
—
Dat.
fabulando
—
Acc.
fabulandum
—
Voc.
fabulande
—
Abl.
fabulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
fabulanda
—
Gen.
fabulandae
—
Dat.
fabulandae
—
Acc.
fabulandam
—
Voc.
fabulanda
—
Abl.
fabulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
fabulandum
—
Gen.
fabulandi
—
Dat.
fabulando
—
Acc.
fabulandum
—
Voc.
fabulandum
—
Abl.
fabulando
—

Supines

accusative: fabulatum; ablative: fabulatu