externo, externare, externavi, externatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

terrify greatly, frighten; madden;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1externoexternamus
2externasexternatis
3externatexternant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexternare
activeperfectexternavisse
passivepresentexternari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
externa
externate
future
PersonSingularPlural
2
externato
externatote
3
externato
externanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
externare
externamini
future
PersonSingularPlural
2
externator
—
3
externator
externantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
externatus
externati
Gen.
externati
externatorum
Dat.
externato
—
Acc.
externatum
externatos
Voc.
externate
externati
Abl.
externato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
externata
externatae
Gen.
externatae
externatarum
Dat.
externatae
—
Acc.
externatam
externatas
Voc.
externata
externatae
Abl.
externata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
externatum
externata
Gen.
externati
externatorum
Dat.
externato
—
Acc.
externatum
externata
Voc.
externatum
externata
Abl.
externato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
externandus
—
Gen.
externandi
—
Dat.
externando
—
Acc.
externandum
—
Voc.
externande
—
Abl.
externando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
externanda
—
Gen.
externandae
—
Dat.
externandae
—
Acc.
externandam
—
Voc.
externanda
—
Abl.
externanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
externandum
—
Gen.
externandi
—
Dat.
externando
—
Acc.
externandum
—
Voc.
externandum
—
Abl.
externando
—

Supines

accusative: externatum; ablative: externatu

Examples