expugno, expugnare, expugnavi, expugnatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

assault, storm; conquer, plunder; accomplish; persuade;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1expugnoexpugnamus
2expugnasexpugnatis
3expugnatexpugnant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexpugnare
activeperfectexpugnavisse
passivepresentexpugnari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
expugna
expugnate
future
PersonSingularPlural
2
expugnato
expugnatote
3
expugnato
expugnanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
expugnare
expugnamini
future
PersonSingularPlural
2
expugnator
—
3
expugnator
expugnantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
expugnatus
expugnati
Gen.
expugnati
expugnatorum
Dat.
expugnato
—
Acc.
expugnatum
expugnatos
Voc.
expugnate
expugnati
Abl.
expugnato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
expugnata
expugnatae
Gen.
expugnatae
expugnatarum
Dat.
expugnatae
—
Acc.
expugnatam
expugnatas
Voc.
expugnata
expugnatae
Abl.
expugnata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
expugnatum
expugnata
Gen.
expugnati
expugnatorum
Dat.
expugnato
—
Acc.
expugnatum
expugnata
Voc.
expugnatum
expugnata
Abl.
expugnato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
expugnandus
—
Gen.
expugnandi
—
Dat.
expugnando
—
Acc.
expugnandum
—
Voc.
expugnande
—
Abl.
expugnando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
expugnanda
—
Gen.
expugnandae
—
Dat.
expugnandae
—
Acc.
expugnandam
—
Voc.
expugnanda
—
Abl.
expugnanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
expugnandum
—
Gen.
expugnandi
—
Dat.
expugnando
—
Acc.
expugnandum
—
Voc.
expugnandum
—
Abl.
expugnando
—

Supines

accusative: expugnatum; ablative: expugnatu