exonero, exonerare, exoneravi, exoneratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

unload, disburden, discharge;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1exoneroexoneramus
2exonerasexoneratis
3exoneratexonerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexonerare
activeperfectexoneravisse
passivepresentexonerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
exonera
exonerate
future
PersonSingularPlural
2
exonerato
exoneratote
3
exonerato
exoneranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
exonerare
exoneramini
future
PersonSingularPlural
2
exonerator
—
3
exonerator
exonerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
exoneratus
exonerati
Gen.
exonerati
exoneratorum
Dat.
exonerato
—
Acc.
exoneratum
exoneratos
Voc.
exonerate
exonerati
Abl.
exonerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
exonerata
exoneratae
Gen.
exoneratae
exoneratarum
Dat.
exoneratae
—
Acc.
exoneratam
exoneratas
Voc.
exonerata
exoneratae
Abl.
exonerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
exoneratum
exonerata
Gen.
exonerati
exoneratorum
Dat.
exonerato
—
Acc.
exoneratum
exonerata
Voc.
exoneratum
exonerata
Abl.
exonerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
exonerandus
—
Gen.
exonerandi
—
Dat.
exonerando
—
Acc.
exonerandum
—
Voc.
exonerande
—
Abl.
exonerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
exoneranda
—
Gen.
exonerandae
—
Dat.
exonerandae
—
Acc.
exonerandam
—
Voc.
exoneranda
—
Abl.
exoneranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exonerandum
—
Gen.
exonerandi
—
Dat.
exonerando
—
Acc.
exonerandum
—
Voc.
exonerandum
—
Abl.
exonerando
—

Supines

accusative: exoneratum; ablative: exoneratu

Examples

No examples found.