exercitatus, exercitata -um, exercitatior -or -us, exercitatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Lesser

trained, practiced, skilled; disciplined; troubled;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
exercitatus
exercitati
Gen.
exercitati
exercitatorum
Dat.
exercitato
—
Acc.
exercitatum
exercitatos
Voc.
exercitate
exercitati
Abl.
exercitato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
exercitata
exercitatae
Gen.
exercitatae
exercitatarum
Dat.
exercitatae
—
Acc.
exercitatam
exercitatas
Voc.
exercitata
exercitatae
Abl.
exercitata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exercitatum
exercitata
Gen.
exercitati
exercitatorum
Dat.
exercitato
—
Acc.
exercitatum
exercitata
Voc.
exercitatum
exercitata
Abl.
exercitato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exercitatius
exercitatiora
Gen.
exercitatioris
—
Acc.
exercitatius
exercitatiora
Voc.
exercitatius
exercitatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
exercitatissimus
exercitatissimi
Gen.
exercitatissimi
exercitatissimorum
Dat.
exercitatissimo
—
Acc.
exercitatissimum
exercitatissimos
Voc.
exercitatissime
exercitatissimi
Abl.
exercitatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
exercitatissima
exercitatissimae
Gen.
exercitatissimae
exercitatissimarum
Dat.
exercitatissimae
—
Acc.
exercitatissimam
exercitatissimas
Voc.
exercitatissima
exercitatissimae
Abl.
exercitatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exercitatissimum
exercitatissima
Gen.
exercitatissimi
exercitatissimorum
Dat.
exercitatissimo
—
Acc.
exercitatissimum
exercitatissima
Voc.
exercitatissimum
exercitatissima
Abl.
exercitatissimo
—