excudo, excudere, excudi, excusus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

strike out; forge; fashion; print (Erasmus);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1excudoexcudimus
2excudisexcuditis
3excuditexcudunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexcudere
activeperfectexcudisse
passivepresentexcudi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
excude
excudite
future
PersonSingularPlural
2
excudito
excuditote
3
excudito
excudunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
excudere
excudimini
future
PersonSingularPlural
2
excuditor
—
3
excuditor
excuduntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
excusus
excusi
Gen.
excusi
excusorum
Dat.
excuso
—
Acc.
excusum
excusos
Voc.
excuse
excusi
Abl.
excuso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
excusa
excusae
Gen.
excusae
excusarum
Dat.
excusae
—
Acc.
excusam
excusas
Voc.
excusa
excusae
Abl.
excusa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
excusum
excusa
Gen.
excusi
excusorum
Dat.
excuso
—
Acc.
excusum
excusa
Voc.
excusum
excusa
Abl.
excuso
—

Supines

accusative: excusum; ablative: excusu

Examples

No examples found.