exclamo, exclamare, exclamavi, exclamatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

exclaim, shout; cry out, call out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1exclamoexclamamus
2exclamasexclamatis
3exclamatexclamant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexclamare
activeperfectexclamavisse
passivepresentexclamari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
exclama
exclamate
future
PersonSingularPlural
2
exclamato
exclamatote
3
exclamato
exclamanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
exclamare
exclamamini
future
PersonSingularPlural
2
exclamator
—
3
exclamator
exclamantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
exclamatus
exclamati
Gen.
exclamati
exclamatorum
Dat.
exclamato
—
Acc.
exclamatum
exclamatos
Voc.
exclamate
exclamati
Abl.
exclamato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
exclamata
exclamatae
Gen.
exclamatae
exclamatarum
Dat.
exclamatae
—
Acc.
exclamatam
exclamatas
Voc.
exclamata
exclamatae
Abl.
exclamata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
exclamatum
exclamata
Gen.
exclamati
exclamatorum
Dat.
exclamato
—
Acc.
exclamatum
exclamata
Voc.
exclamatum
exclamata
Abl.
exclamato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
exclamandus
—
Gen.
exclamandi
—
Dat.
exclamando
—
Acc.
exclamandum
—
Voc.
exclamande
—
Abl.
exclamando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
exclamanda
—
Gen.
exclamandae
—
Dat.
exclamandae
—
Acc.
exclamandam
—
Voc.
exclamanda
—
Abl.
exclamanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exclamandum
—
Gen.
exclamandi
—
Dat.
exclamando
—
Acc.
exclamandum
—
Voc.
exclamandum
—
Abl.
exclamando
—

Supines

accusative: exclamatum; ablative: exclamatu