exaudiens, exaudientis (gen.), exaudientior -or -us, exaudientissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Inscription
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

that listens to or heeds (prayers/supplication); understanding, listening;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
exaudientia
Acc.
exaudiens
exaudientia
Voc.—
exaudientia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exaudientius
exaudientiora
Gen.
exaudientioris
—
Acc.
exaudientius
exaudientiora
Voc.
exaudientius
exaudientiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
exaudientissimus
exaudientissimi
Gen.
exaudientissimi
exaudientissimorum
Dat.
exaudientissimo
—
Acc.
exaudientissimum
exaudientissimos
Voc.
exaudientissime
exaudientissimi
Abl.
exaudientissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
exaudientissima
exaudientissimae
Gen.
exaudientissimae
exaudientissimarum
Dat.
exaudientissimae
—
Acc.
exaudientissimam
exaudientissimas
Voc.
exaudientissima
exaudientissimae
Abl.
exaudientissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exaudientissimum
exaudientissima
Gen.
exaudientissimi
exaudientissimorum
Dat.
exaudientissimo
—
Acc.
exaudientissimum
exaudientissima
Voc.
exaudientissimum
exaudientissima
Abl.
exaudientissimo
—

Examples

No examples found.