exaspero, exasperare, exasperavi, exasperatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

roughen; irritate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1exasperoexasperamus
2exasperasexasperatis
3exasperatexasperant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexasperare
activeperfectexasperavisse
passivepresentexasperari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
exaspera
exasperate
future
PersonSingularPlural
2
exasperato
exasperatote
3
exasperato
exasperanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
exasperare
exasperamini
future
PersonSingularPlural
2
exasperator
—
3
exasperator
exasperantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
exasperatus
exasperati
Gen.
exasperati
exasperatorum
Dat.
exasperato
—
Acc.
exasperatum
exasperatos
Voc.
exasperate
exasperati
Abl.
exasperato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
exasperata
exasperatae
Gen.
exasperatae
exasperatarum
Dat.
exasperatae
—
Acc.
exasperatam
exasperatas
Voc.
exasperata
exasperatae
Abl.
exasperata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
exasperatum
exasperata
Gen.
exasperati
exasperatorum
Dat.
exasperato
—
Acc.
exasperatum
exasperata
Voc.
exasperatum
exasperata
Abl.
exasperato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
exasperandus
—
Gen.
exasperandi
—
Dat.
exasperando
—
Acc.
exasperandum
—
Voc.
exasperande
—
Abl.
exasperando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
exasperanda
—
Gen.
exasperandae
—
Dat.
exasperandae
—
Acc.
exasperandam
—
Voc.
exasperanda
—
Abl.
exasperanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exasperandum
—
Gen.
exasperandi
—
Dat.
exasperando
—
Acc.
exasperandum
—
Voc.
exasperandum
—
Abl.
exasperando
—

Supines

accusative: exasperatum; ablative: exasperatu