essonio, essoniare, essoniavi, essoniatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Bracton
Age:
Medieval
Field:
Government

essoin, excuse court absence;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1essonioessoniamus
2essoniasessoniatis
3essoniatessoniant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentessoniare
activeperfectessoniavisse
passivepresentessoniari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
essonia
essoniate
future
PersonSingularPlural
2
essoniato
essoniatote
3
essoniato
essonianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
essoniare
essoniamini
future
PersonSingularPlural
2
essoniator
—
3
essoniator
essoniantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
essoniatus
essoniati
Gen.
essoniati
essoniatorum
Dat.
essoniato
—
Acc.
essoniatum
essoniatos
Voc.
essoniate
essoniati
Abl.
essoniato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
essoniata
essoniatae
Gen.
essoniatae
essoniatarum
Dat.
essoniatae
—
Acc.
essoniatam
essoniatas
Voc.
essoniata
essoniatae
Abl.
essoniata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
essoniatum
essoniata
Gen.
essoniati
essoniatorum
Dat.
essoniato
—
Acc.
essoniatum
essoniata
Voc.
essoniatum
essoniata
Abl.
essoniato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
essoniandus
—
Gen.
essoniandi
—
Dat.
essoniando
—
Acc.
essoniandum
—
Voc.
essoniande
—
Abl.
essoniando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
essonianda
—
Gen.
essoniandae
—
Dat.
essoniandae
—
Acc.
essoniandam
—
Voc.
essonianda
—
Abl.
essonianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
essoniandum
—
Gen.
essoniandi
—
Dat.
essoniando
—
Acc.
essoniandum
—
Voc.
essoniandum
—
Abl.
essoniando
—

Supines

accusative: essoniatum; ablative: essoniatu

Examples

No examples found.