aequo, aequare, aequavi, aequatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

level, make even/straight; equal; compare; reach as high or deep as;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aequoaequamus
2aequasaequatis
3aequataequant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaequare
activeperfectaequavisse
passivepresentaequari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
aequa
aequate
future
PersonSingularPlural
2
aequato
aequatote
3
aequato
aequanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
aequare
aequamini
future
PersonSingularPlural
2
aequator
—
3
aequator
aequantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aequatus
aequati
Gen.
aequati
aequatorum
Dat.
aequato
—
Acc.
aequatum
aequatos
Voc.
aequate
aequati
Abl.
aequato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aequata
aequatae
Gen.
aequatae
aequatarum
Dat.
aequatae
—
Acc.
aequatam
aequatas
Voc.
aequata
aequatae
Abl.
aequata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aequatum
aequata
Gen.
aequati
aequatorum
Dat.
aequato
—
Acc.
aequatum
aequata
Voc.
aequatum
aequata
Abl.
aequato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aequandus
—
Gen.
aequandi
—
Dat.
aequando
—
Acc.
aequandum
—
Voc.
aequande
—
Abl.
aequando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aequanda
—
Gen.
aequandae
—
Dat.
aequandae
—
Acc.
aequandam
—
Voc.
aequanda
—
Abl.
aequanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aequandum
—
Gen.
aequandi
—
Dat.
aequando
—
Acc.
aequandum
—
Voc.
aequandum
—
Abl.
aequando
—

Supines

accusative: aequatum; ablative: aequatu