erro, errare, erravi, erratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

wander, go astray; make a mistake, err; vacillate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1erroerramus
2erraserratis
3erraterrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenterrare
activeperfecterravisse
passivepresenterrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
erra
errate
future
PersonSingularPlural
2
errato
erratote
3
errato
erranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
errare
erramini
future
PersonSingularPlural
2
errator
—
3
errator
errantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
erratus
errati
Gen.
errati
erratorum
Dat.
errato
—
Acc.
erratum
erratos
Voc.
errate
errati
Abl.
errato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
errata
erratae
Gen.
erratae
erratarum
Dat.
erratae
—
Acc.
erratam
erratas
Voc.
errata
erratae
Abl.
errata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
erratum
errata
Gen.
errati
erratorum
Dat.
errato
—
Acc.
erratum
errata
Voc.
erratum
errata
Abl.
errato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
errandus
—
Gen.
errandi
—
Dat.
errando
—
Acc.
errandum
—
Voc.
errande
—
Abl.
errando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
erranda
—
Gen.
errandae
—
Dat.
errandae
—
Acc.
errandam
—
Voc.
erranda
—
Abl.
erranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
errandum
—
Gen.
errandi
—
Dat.
errando
—
Acc.
errandum
—
Voc.
errandum
—
Abl.
errando
—

Supines

accusative: erratum; ablative: erratu