equito, equitare, equitavi, equitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

ride (horseback);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1equitoequitamus
2equitasequitatis
3equitatequitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentequitare
activeperfectequitavisse
passivepresentequitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
equita
equitate
future
PersonSingularPlural
2
equitato
equitatote
3
equitato
equitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
equitare
equitamini
future
PersonSingularPlural
2
equitator
—
3
equitator
equitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
equitatus
equitati
Gen.
equitati
equitatorum
Dat.
equitato
—
Acc.
equitatum
equitatos
Voc.
equitate
equitati
Abl.
equitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
equitata
equitatae
Gen.
equitatae
equitatarum
Dat.
equitatae
—
Acc.
equitatam
equitatas
Voc.
equitata
equitatae
Abl.
equitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
equitatum
equitata
Gen.
equitati
equitatorum
Dat.
equitato
—
Acc.
equitatum
equitata
Voc.
equitatum
equitata
Abl.
equitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
equitandus
—
Gen.
equitandi
—
Dat.
equitando
—
Acc.
equitandum
—
Voc.
equitande
—
Abl.
equitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
equitanda
—
Gen.
equitandae
—
Dat.
equitandae
—
Acc.
equitandam
—
Voc.
equitanda
—
Abl.
equitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
equitandum
—
Gen.
equitandi
—
Dat.
equitando
—
Acc.
equitandum
—
Voc.
equitandum
—
Abl.
equitando
—

Supines

accusative: equitatum; ablative: equitatu

Examples

No examples found.