enuntio, enuntiare, enuntiavi, enuntiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

reveal; say; disclose; report; speak out, express, declare;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1enuntioenuntiamus
2enuntiasenuntiatis
3enuntiatenuntiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentenuntiare
activeperfectenuntiavisse
passivepresentenuntiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
enuntia
enuntiate
future
PersonSingularPlural
2
enuntiato
enuntiatote
3
enuntiato
enuntianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
enuntiare
enuntiamini
future
PersonSingularPlural
2
enuntiator
—
3
enuntiator
enuntiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
enuntiatus
enuntiati
Gen.
enuntiati
enuntiatorum
Dat.
enuntiato
—
Acc.
enuntiatum
enuntiatos
Voc.
enuntiate
enuntiati
Abl.
enuntiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
enuntiata
enuntiatae
Gen.
enuntiatae
enuntiatarum
Dat.
enuntiatae
—
Acc.
enuntiatam
enuntiatas
Voc.
enuntiata
enuntiatae
Abl.
enuntiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
enuntiatum
enuntiata
Gen.
enuntiati
enuntiatorum
Dat.
enuntiato
—
Acc.
enuntiatum
enuntiata
Voc.
enuntiatum
enuntiata
Abl.
enuntiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
enuntiandus
—
Gen.
enuntiandi
—
Dat.
enuntiando
—
Acc.
enuntiandum
—
Voc.
enuntiande
—
Abl.
enuntiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
enuntianda
—
Gen.
enuntiandae
—
Dat.
enuntiandae
—
Acc.
enuntiandam
—
Voc.
enuntianda
—
Abl.
enuntianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
enuntiandum
—
Gen.
enuntiandi
—
Dat.
enuntiando
—
Acc.
enuntiandum
—
Voc.
enuntiandum
—
Abl.
enuntiando
—

Supines

accusative: enuntiatum; ablative: enuntiatu