enascor, enascari, enatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

sprout/spring forth, arise/be born out of something by natural growth; (day);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1enascorenascamur
2enascarisenascamini
3enascaturenascantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentenascari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
enascare
enascamini
future
PersonSingularPlural
2
enascator
—
3
enascator
enascantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
enatus
enati
Gen.
enati
enatorum
Dat.
enato
—
Acc.
enatum
enatos
Voc.
enate
enati
Abl.
enato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
enata
enatae
Gen.
enatae
enatarum
Dat.
enatae
—
Acc.
enatam
enatas
Voc.
enata
enatae
Abl.
enata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
enatum
enata
Gen.
enati
enatorum
Dat.
enato
—
Acc.
enatum
enata
Voc.
enatum
enata
Abl.
enato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
enascandus
—
Gen.
enascandi
—
Dat.
enascando
—
Acc.
enascandum
—
Voc.
enascande
—
Abl.
enascando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
enascanda
—
Gen.
enascandae
—
Dat.
enascandae
—
Acc.
enascandam
—
Voc.
enascanda
—
Abl.
enascanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
enascandum
—
Gen.
enascandi
—
Dat.
enascando
—
Acc.
enascandum
—
Voc.
enascandum
—
Abl.
enascando
—

Supines

accusative: enatum; ablative: enatu

Examples

No examples found.