aemulor, aemulari, aemulatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

ape, imitate, emulate; be envious, jealous of, vie with a rival; copy (book);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aemuloraemulamur
2aemularisaemulamini
3aemulaturaemulantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentaemulari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
aemulare
aemulamini
future
PersonSingularPlural
2
aemulator
—
3
aemulator
aemulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aemulatus
aemulati
Gen.
aemulati
aemulatorum
Dat.
aemulato
—
Acc.
aemulatum
aemulatos
Voc.
aemulate
aemulati
Abl.
aemulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aemulata
aemulatae
Gen.
aemulatae
aemulatarum
Dat.
aemulatae
—
Acc.
aemulatam
aemulatas
Voc.
aemulata
aemulatae
Abl.
aemulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aemulatum
aemulata
Gen.
aemulati
aemulatorum
Dat.
aemulato
—
Acc.
aemulatum
aemulata
Voc.
aemulatum
aemulata
Abl.
aemulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aemulandus
—
Gen.
aemulandi
—
Dat.
aemulando
—
Acc.
aemulandum
—
Voc.
aemulande
—
Abl.
aemulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aemulanda
—
Gen.
aemulandae
—
Dat.
aemulandae
—
Acc.
aemulandam
—
Voc.
aemulanda
—
Abl.
aemulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aemulandum
—
Gen.
aemulandi
—
Dat.
aemulando
—
Acc.
aemulandum
—
Voc.
aemulandum
—
Abl.
aemulando
—

Supines

accusative: aemulatum; ablative: aemulatu