emoneo, emonere, emonui, emonitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

exhort; admonish earnestly; warn (Ecc);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1emoneoemonemus
2emonesemonetis
3emonetemonent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentemonere
activeperfectemonuisse
passivepresentemoneri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
emone
emonete
future
PersonSingularPlural
2
emoneto
emonetote
3
emoneto
emonento

passive

present
PersonSingularPlural
2
emonere
emonemini
future
PersonSingularPlural
2
emonetor
—
3
emonetor
emonentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
emonitus
emoniti
Gen.
emoniti
emonitorum
Dat.
emonito
—
Acc.
emonitum
emonitos
Voc.
emonite
emoniti
Abl.
emonito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
emonita
emonitae
Gen.
emonitae
emonitarum
Dat.
emonitae
—
Acc.
emonitam
emonitas
Voc.
emonita
emonitae
Abl.
emonita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
emonitum
emonita
Gen.
emoniti
emonitorum
Dat.
emonito
—
Acc.
emonitum
emonita
Voc.
emonitum
emonita
Abl.
emonito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
emonendus
—
Gen.
emonendi
—
Dat.
emonendo
—
Acc.
emonendum
—
Voc.
emonende
—
Abl.
emonendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
emonenda
—
Gen.
emonendae
—
Dat.
emonendae
—
Acc.
emonendam
—
Voc.
emonenda
—
Abl.
emonenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
emonendum
—
Gen.
emonendi
—
Dat.
emonendo
—
Acc.
emonendum
—
Voc.
emonendum
—
Abl.
emonendo
—

Supines

accusative: emonitum; ablative: emonitu

Examples

No examples found.