emoderor, emoderari, emoderatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

soothe, restrain; (passion);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1emoderoremoderamur
2emoderarisemoderamini
3emoderaturemoderantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentemoderari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
emoderare
emoderamini
future
PersonSingularPlural
2
emoderator
—
3
emoderator
emoderantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
emoderatus
emoderati
Gen.
emoderati
emoderatorum
Dat.
emoderato
—
Acc.
emoderatum
emoderatos
Voc.
emoderate
emoderati
Abl.
emoderato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
emoderata
emoderatae
Gen.
emoderatae
emoderatarum
Dat.
emoderatae
—
Acc.
emoderatam
emoderatas
Voc.
emoderata
emoderatae
Abl.
emoderata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
emoderatum
emoderata
Gen.
emoderati
emoderatorum
Dat.
emoderato
—
Acc.
emoderatum
emoderata
Voc.
emoderatum
emoderata
Abl.
emoderato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
emoderandus
—
Gen.
emoderandi
—
Dat.
emoderando
—
Acc.
emoderandum
—
Voc.
emoderande
—
Abl.
emoderando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
emoderanda
—
Gen.
emoderandae
—
Dat.
emoderandae
—
Acc.
emoderandam
—
Voc.
emoderanda
—
Abl.
emoderanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
emoderandum
—
Gen.
emoderandi
—
Dat.
emoderando
—
Acc.
emoderandum
—
Voc.
emoderandum
—
Abl.
emoderando
—

Supines

accusative: emoderatum; ablative: emoderatu

Examples

No examples found.