emiror, emirari, emiratus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

wonder greatly at;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1emiroremiramur
2emirarisemiramini
3emiraturemirantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentemirari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
emirare
emiramini
future
PersonSingularPlural
2
emirator
—
3
emirator
emirantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
emiratus
emirati
Gen.
emirati
emiratorum
Dat.
emirato
—
Acc.
emiratum
emiratos
Voc.
emirate
emirati
Abl.
emirato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
emirata
emiratae
Gen.
emiratae
emiratarum
Dat.
emiratae
—
Acc.
emiratam
emiratas
Voc.
emirata
emiratae
Abl.
emirata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
emiratum
emirata
Gen.
emirati
emiratorum
Dat.
emirato
—
Acc.
emiratum
emirata
Voc.
emiratum
emirata
Abl.
emirato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
emirandus
—
Gen.
emirandi
—
Dat.
emirando
—
Acc.
emirandum
—
Voc.
emirande
—
Abl.
emirando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
emiranda
—
Gen.
emirandae
—
Dat.
emirandae
—
Acc.
emirandam
—
Voc.
emiranda
—
Abl.
emiranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
emirandum
—
Gen.
emirandi
—
Dat.
emirando
—
Acc.
emirandum
—
Voc.
emirandum
—
Abl.
emirando
—

Supines

accusative: emiratum; ablative: emiratu

Examples

No examples found.