emarceo, emarcere, emarcui, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)

decay, wither;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1emarceoemarcemus
2emarcesemarcetis
3emarcetemarcent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentemarcere
activeperfectemarcuisse
passivepresentemarceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
emarce
emarcete
future
PersonSingularPlural
2
emarceto
emarcetote
3
emarceto
emarcento

passive

present
PersonSingularPlural
2
emarcere
emarcemini
future
PersonSingularPlural
2
emarcetor
—
3
emarcetor
emarcentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
emarcentia
Acc.
emarcens
emarcentia
Voc.—
emarcentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
emarcendus
—
Gen.
emarcendi
—
Dat.
emarcendo
—
Acc.
emarcendum
—
Voc.
emarcende
—
Abl.
emarcendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
emarcenda
—
Gen.
emarcendae
—
Dat.
emarcendae
—
Acc.
emarcendam
—
Voc.
emarcenda
—
Abl.
emarcenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
emarcendum
—
Gen.
emarcendi
—
Dat.
emarcendo
—
Acc.
emarcendum
—
Voc.
emarcendum
—
Abl.
emarcendo
—

Examples

No examples found.