emaculo, emaculare, emaculavi, emaculatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cleanse of stains/spots, make clean; heal; correct/clear from faults (Erasmus);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1emaculoemaculamus
2emaculasemaculatis
3emaculatemaculant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentemaculare
activeperfectemaculavisse
passivepresentemaculari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
emacula
emaculate
future
PersonSingularPlural
2
emaculato
emaculatote
3
emaculato
emaculanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
emaculare
emaculamini
future
PersonSingularPlural
2
emaculator
—
3
emaculator
emaculantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
emaculatus
emaculati
Gen.
emaculati
emaculatorum
Dat.
emaculato
—
Acc.
emaculatum
emaculatos
Voc.
emaculate
emaculati
Abl.
emaculato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
emaculata
emaculatae
Gen.
emaculatae
emaculatarum
Dat.
emaculatae
—
Acc.
emaculatam
emaculatas
Voc.
emaculata
emaculatae
Abl.
emaculata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
emaculatum
emaculata
Gen.
emaculati
emaculatorum
Dat.
emaculato
—
Acc.
emaculatum
emaculata
Voc.
emaculatum
emaculata
Abl.
emaculato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
emaculandus
—
Gen.
emaculandi
—
Dat.
emaculando
—
Acc.
emaculandum
—
Voc.
emaculande
—
Abl.
emaculando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
emaculanda
—
Gen.
emaculandae
—
Dat.
emaculandae
—
Acc.
emaculandam
—
Voc.
emaculanda
—
Abl.
emaculanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
emaculandum
—
Gen.
emaculandi
—
Dat.
emaculando
—
Acc.
emaculandum
—
Voc.
emaculandum
—
Abl.
emaculando
—

Supines

accusative: emaculatum; ablative: emaculatu

Examples

No examples found.