eluctor, eluctari, eluctatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

force a way through; surmount a difficulty;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1eluctoreluctamur
2eluctariseluctamini
3eluctatureluctantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresenteluctari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
eluctare
eluctamini
future
PersonSingularPlural
2
eluctator
—
3
eluctator
eluctantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
eluctatus
eluctati
Gen.
eluctati
eluctatorum
Dat.
eluctato
—
Acc.
eluctatum
eluctatos
Voc.
eluctate
eluctati
Abl.
eluctato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
eluctata
eluctatae
Gen.
eluctatae
eluctatarum
Dat.
eluctatae
—
Acc.
eluctatam
eluctatas
Voc.
eluctata
eluctatae
Abl.
eluctata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
eluctatum
eluctata
Gen.
eluctati
eluctatorum
Dat.
eluctato
—
Acc.
eluctatum
eluctata
Voc.
eluctatum
eluctata
Abl.
eluctato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
eluctandus
—
Gen.
eluctandi
—
Dat.
eluctando
—
Acc.
eluctandum
—
Voc.
eluctande
—
Abl.
eluctando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
eluctanda
—
Gen.
eluctandae
—
Dat.
eluctandae
—
Acc.
eluctandam
—
Voc.
eluctanda
—
Abl.
eluctanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
eluctandum
—
Gen.
eluctandi
—
Dat.
eluctando
—
Acc.
eluctandum
—
Voc.
eluctandum
—
Abl.
eluctando
—

Supines

accusative: eluctatum; ablative: eluctatu

Examples

No examples found.