abambulo, abambulare, abambulavi, abambulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

go away;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abambuloabambulamus
2abambulasabambulatis
3abambulatabambulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabambulare
activeperfectabambulavisse
passivepresentabambulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abambula
abambulate
future
PersonSingularPlural
2
abambulato
abambulatote
3
abambulato
abambulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abambulare
abambulamini
future
PersonSingularPlural
2
abambulator
—
3
abambulator
abambulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abambulatus
abambulati
Gen.
abambulati
abambulatorum
Dat.
abambulato
—
Acc.
abambulatum
abambulatos
Voc.
abambulate
abambulati
Abl.
abambulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abambulata
abambulatae
Gen.
abambulatae
abambulatarum
Dat.
abambulatae
—
Acc.
abambulatam
abambulatas
Voc.
abambulata
abambulatae
Abl.
abambulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abambulatum
abambulata
Gen.
abambulati
abambulatorum
Dat.
abambulato
—
Acc.
abambulatum
abambulata
Voc.
abambulatum
abambulata
Abl.
abambulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abambulandus
—
Gen.
abambulandi
—
Dat.
abambulando
—
Acc.
abambulandum
—
Voc.
abambulande
—
Abl.
abambulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abambulanda
—
Gen.
abambulandae
—
Dat.
abambulandae
—
Acc.
abambulandam
—
Voc.
abambulanda
—
Abl.
abambulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abambulandum
—
Gen.
abambulandi
—
Dat.
abambulando
—
Acc.
abambulandum
—
Voc.
abambulandum
—
Abl.
abambulando
—

Supines

accusative: abambulatum; ablative: abambulatu

Examples

No examples found.