effutio, effutire, effutivi, effutitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

blurt out; blab, babble, prate, chatter; utter foolishly/irresponsibly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1effutioeffutimus
2effutiseffutitis
3effutiteffutiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenteffutire
activeperfecteffutivisse
passivepresenteffutiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
effuti
effutite
future
PersonSingularPlural
2
effutito
effutitote
3
effutito
effutiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
effutire
effutimini
future
PersonSingularPlural
2
effutitor
—
3
effutitor
effutiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
effutitus
effutiti
Gen.
effutiti
effutitorum
Dat.
effutito
—
Acc.
effutitum
effutitos
Voc.
effutite
effutiti
Abl.
effutito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
effutita
effutitae
Gen.
effutitae
effutitarum
Dat.
effutitae
—
Acc.
effutitam
effutitas
Voc.
effutita
effutitae
Abl.
effutita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
effutitum
effutita
Gen.
effutiti
effutitorum
Dat.
effutito
—
Acc.
effutitum
effutita
Voc.
effutitum
effutita
Abl.
effutito
—

Supines

accusative: effutitum; ablative: effutitu

Examples

No examples found.