efformo, efformare, efformavi, efformatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

form, shape, fashion;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1efformoefformamus
2efformasefformatis
3efformatefformant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentefformare
activeperfectefformavisse
passivepresentefformari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
efforma
efformate
future
PersonSingularPlural
2
efformato
efformatote
3
efformato
efformanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
efformare
efformamini
future
PersonSingularPlural
2
efformator
—
3
efformator
efformantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
efformatus
efformati
Gen.
efformati
efformatorum
Dat.
efformato
—
Acc.
efformatum
efformatos
Voc.
efformate
efformati
Abl.
efformato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
efformata
efformatae
Gen.
efformatae
efformatarum
Dat.
efformatae
—
Acc.
efformatam
efformatas
Voc.
efformata
efformatae
Abl.
efformata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
efformatum
efformata
Gen.
efformati
efformatorum
Dat.
efformato
—
Acc.
efformatum
efformata
Voc.
efformatum
efformata
Abl.
efformato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
efformandus
—
Gen.
efformandi
—
Dat.
efformando
—
Acc.
efformandum
—
Voc.
efformande
—
Abl.
efformando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
efformanda
—
Gen.
efformandae
—
Dat.
efformandae
—
Acc.
efformandam
—
Voc.
efformanda
—
Abl.
efformanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
efformandum
—
Gen.
efformandi
—
Dat.
efformando
—
Acc.
efformandum
—
Voc.
efformandum
—
Abl.
efformando
—

Supines

accusative: efformatum; ablative: efformatu

Examples

No examples found.