effero, efferare, efferavi, efferatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

make wild/savage/barbaric; brutalize; exasperate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1efferoefferamus
2efferasefferatis
3efferatefferant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentefferare
activeperfectefferavisse
passivepresentefferari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
effera
efferate
future
PersonSingularPlural
2
efferato
efferatote
3
efferato
efferanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
efferare
efferamini
future
PersonSingularPlural
2
efferator
—
3
efferator
efferantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
efferatus
efferati
Gen.
efferati
efferatorum
Dat.
efferato
—
Acc.
efferatum
efferatos
Voc.
efferate
efferati
Abl.
efferato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
efferata
efferatae
Gen.
efferatae
efferatarum
Dat.
efferatae
—
Acc.
efferatam
efferatas
Voc.
efferata
efferatae
Abl.
efferata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
efferatum
efferata
Gen.
efferati
efferatorum
Dat.
efferato
—
Acc.
efferatum
efferata
Voc.
efferatum
efferata
Abl.
efferato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
efferandus
—
Gen.
efferandi
—
Dat.
efferando
—
Acc.
efferandum
—
Voc.
efferande
—
Abl.
efferando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
efferanda
—
Gen.
efferandae
—
Dat.
efferandae
—
Acc.
efferandam
—
Voc.
efferanda
—
Abl.
efferanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
efferandum
—
Gen.
efferandi
—
Dat.
efferando
—
Acc.
efferandum
—
Voc.
efferandum
—
Abl.
efferando
—

Supines

accusative: efferatum; ablative: efferatu