effarcio, effarcire, -, effartus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

stuff full;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1effarcioeffarcimus
2effarciseffarcitis
3effarciteffarciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenteffarcire
passivepresenteffarciri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
effarci
effarcite
future
PersonSingularPlural
2
effarcito
effarcitote
3
effarcito
effarciunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
effarcire
effarcimini
future
PersonSingularPlural
2
effarcitor
—
3
effarcitor
effarciuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
effartus
effarti
Gen.
effarti
effartorum
Dat.
effarto
—
Acc.
effartum
effartos
Voc.
effarte
effarti
Abl.
effarto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
effarta
effartae
Gen.
effartae
effartarum
Dat.
effartae
—
Acc.
effartam
effartas
Voc.
effarta
effartae
Abl.
effarta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
effartum
effarta
Gen.
effarti
effartorum
Dat.
effarto
—
Acc.
effartum
effarta
Voc.
effartum
effarta
Abl.
effarto
—

Supines

accusative: effartum; ablative: effartu

Examples

No examples found.