edo, edare, edidi, editus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

eject/emit; put/give forth (buds); beget; bear (fruit); display/evince/exhibit;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1edoedamus
2edasedatis
3edatedant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentedare
activeperfectedidisse
passivepresentedari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
eda
edate
future
PersonSingularPlural
2
edato
edatote
3
edato
edanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
edare
edamini
future
PersonSingularPlural
2
edator
—
3
edator
edantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
editus
editi
Gen.
editi
editorum
Dat.
edito
—
Acc.
editum
editos
Voc.
edite
editi
Abl.
edito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
edita
editae
Gen.
editae
editarum
Dat.
editae
—
Acc.
editam
editas
Voc.
edita
editae
Abl.
edita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
editum
edita
Gen.
editi
editorum
Dat.
edito
—
Acc.
editum
edita
Voc.
editum
edita
Abl.
edito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
edandus
—
Gen.
edandi
—
Dat.
edando
—
Acc.
edandum
—
Voc.
edande
—
Abl.
edando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
edanda
—
Gen.
edandae
—
Dat.
edandae
—
Acc.
edandam
—
Voc.
edanda
—
Abl.
edanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
edandum
—
Gen.
edandi
—
Dat.
edando
—
Acc.
edandum
—
Voc.
edandum
—
Abl.
edando
—

Supines

accusative: editum; ablative: editu