aeditumor, aeditumari, aeditumatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Religion

act as sacristan, be in charge/take care of temple;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aeditumoraeditumamur
2aeditumarisaeditumamini
3aeditumaturaeditumantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentaeditumari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
aeditumare
aeditumamini
future
PersonSingularPlural
2
aeditumator
—
3
aeditumator
aeditumantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aeditumatus
aeditumati
Gen.
aeditumati
aeditumatorum
Dat.
aeditumato
—
Acc.
aeditumatum
aeditumatos
Voc.
aeditumate
aeditumati
Abl.
aeditumato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aeditumata
aeditumatae
Gen.
aeditumatae
aeditumatarum
Dat.
aeditumatae
—
Acc.
aeditumatam
aeditumatas
Voc.
aeditumata
aeditumatae
Abl.
aeditumata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aeditumatum
aeditumata
Gen.
aeditumati
aeditumatorum
Dat.
aeditumato
—
Acc.
aeditumatum
aeditumata
Voc.
aeditumatum
aeditumata
Abl.
aeditumato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aeditumandus
—
Gen.
aeditumandi
—
Dat.
aeditumando
—
Acc.
aeditumandum
—
Voc.
aeditumande
—
Abl.
aeditumando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aeditumanda
—
Gen.
aeditumandae
—
Dat.
aeditumandae
—
Acc.
aeditumandam
—
Voc.
aeditumanda
—
Abl.
aeditumanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aeditumandum
—
Gen.
aeditumandi
—
Dat.
aeditumando
—
Acc.
aeditumandum
—
Voc.
aeditumandum
—
Abl.
aeditumando
—

Supines

accusative: aeditumatum; ablative: aeditumatu