duro, durare, duravi, duratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

harden, make hard; become hard/stern; bear, last, remain, continue; endure;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1duroduramus
2durasduratis
3duratdurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdurare
activeperfectduravisse
passivepresentdurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dura
durate
future
PersonSingularPlural
2
durato
duratote
3
durato
duranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
durare
duramini
future
PersonSingularPlural
2
durator
—
3
durator
durantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
duratus
durati
Gen.
durati
duratorum
Dat.
durato
—
Acc.
duratum
duratos
Voc.
durate
durati
Abl.
durato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
durata
duratae
Gen.
duratae
duratarum
Dat.
duratae
—
Acc.
duratam
duratas
Voc.
durata
duratae
Abl.
durata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
duratum
durata
Gen.
durati
duratorum
Dat.
durato
—
Acc.
duratum
durata
Voc.
duratum
durata
Abl.
durato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
durandus
—
Gen.
durandi
—
Dat.
durando
—
Acc.
durandum
—
Voc.
durande
—
Abl.
durando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
duranda
—
Gen.
durandae
—
Dat.
durandae
—
Acc.
durandam
—
Voc.
duranda
—
Abl.
duranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
durandum
—
Gen.
durandi
—
Dat.
durando
—
Acc.
durandum
—
Voc.
durandum
—
Abl.
durando
—

Supines

accusative: duratum; ablative: duratu