dulcoro, dulcorare, dulcoravi, dulcoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later

sweeten;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dulcorodulcoramus
2dulcorasdulcoratis
3dulcoratdulcorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdulcorare
activeperfectdulcoravisse
passivepresentdulcorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dulcora
dulcorate
future
PersonSingularPlural
2
dulcorato
dulcoratote
3
dulcorato
dulcoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dulcorare
dulcoramini
future
PersonSingularPlural
2
dulcorator
—
3
dulcorator
dulcorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dulcoratus
dulcorati
Gen.
dulcorati
dulcoratorum
Dat.
dulcorato
—
Acc.
dulcoratum
dulcoratos
Voc.
dulcorate
dulcorati
Abl.
dulcorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dulcorata
dulcoratae
Gen.
dulcoratae
dulcoratarum
Dat.
dulcoratae
—
Acc.
dulcoratam
dulcoratas
Voc.
dulcorata
dulcoratae
Abl.
dulcorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dulcoratum
dulcorata
Gen.
dulcorati
dulcoratorum
Dat.
dulcorato
—
Acc.
dulcoratum
dulcorata
Voc.
dulcoratum
dulcorata
Abl.
dulcorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dulcorandus
—
Gen.
dulcorandi
—
Dat.
dulcorando
—
Acc.
dulcorandum
—
Voc.
dulcorande
—
Abl.
dulcorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dulcoranda
—
Gen.
dulcorandae
—
Dat.
dulcorandae
—
Acc.
dulcorandam
—
Voc.
dulcoranda
—
Abl.
dulcoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dulcorandum
—
Gen.
dulcorandi
—
Dat.
dulcorando
—
Acc.
dulcorandum
—
Voc.
dulcorandum
—
Abl.
dulcorando
—

Supines

accusative: dulcoratum; ablative: dulcoratu

Examples

No examples found.