dulco, dulcare, dulcavi, dulcatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later

sweeten;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dulcodulcamus
2dulcasdulcatis
3dulcatdulcant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdulcare
activeperfectdulcavisse
passivepresentdulcari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dulca
dulcate
future
PersonSingularPlural
2
dulcato
dulcatote
3
dulcato
dulcanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dulcare
dulcamini
future
PersonSingularPlural
2
dulcator
—
3
dulcator
dulcantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dulcatus
dulcati
Gen.
dulcati
dulcatorum
Dat.
dulcato
—
Acc.
dulcatum
dulcatos
Voc.
dulcate
dulcati
Abl.
dulcato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dulcata
dulcatae
Gen.
dulcatae
dulcatarum
Dat.
dulcatae
—
Acc.
dulcatam
dulcatas
Voc.
dulcata
dulcatae
Abl.
dulcata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dulcatum
dulcata
Gen.
dulcati
dulcatorum
Dat.
dulcato
—
Acc.
dulcatum
dulcata
Voc.
dulcatum
dulcata
Abl.
dulcato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dulcandus
—
Gen.
dulcandi
—
Dat.
dulcando
—
Acc.
dulcandum
—
Voc.
dulcande
—
Abl.
dulcando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dulcanda
—
Gen.
dulcandae
—
Dat.
dulcandae
—
Acc.
dulcandam
—
Voc.
dulcanda
—
Abl.
dulcanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dulcandum
—
Gen.
dulcandi
—
Dat.
dulcando
—
Acc.
dulcandum
—
Voc.
dulcandum
—
Abl.
dulcando
—

Supines

accusative: dulcatum; ablative: dulcatu

Examples

No examples found.