aeditimor, aeditimari, aeditimatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Age:
Early
Field:
Religion

act as sacristan, be in charge/take care of temple;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aeditimoraeditimamur
2aeditimarisaeditimamini
3aeditimaturaeditimantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentaeditimari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
aeditimare
aeditimamini
future
PersonSingularPlural
2
aeditimator
—
3
aeditimator
aeditimantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aeditimatus
aeditimati
Gen.
aeditimati
aeditimatorum
Dat.
aeditimato
—
Acc.
aeditimatum
aeditimatos
Voc.
aeditimate
aeditimati
Abl.
aeditimato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aeditimata
aeditimatae
Gen.
aeditimatae
aeditimatarum
Dat.
aeditimatae
—
Acc.
aeditimatam
aeditimatas
Voc.
aeditimata
aeditimatae
Abl.
aeditimata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aeditimatum
aeditimata
Gen.
aeditimati
aeditimatorum
Dat.
aeditimato
—
Acc.
aeditimatum
aeditimata
Voc.
aeditimatum
aeditimata
Abl.
aeditimato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aeditimandus
—
Gen.
aeditimandi
—
Dat.
aeditimando
—
Acc.
aeditimandum
—
Voc.
aeditimande
—
Abl.
aeditimando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aeditimanda
—
Gen.
aeditimandae
—
Dat.
aeditimandae
—
Acc.
aeditimandam
—
Voc.
aeditimanda
—
Abl.
aeditimanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aeditimandum
—
Gen.
aeditimandi
—
Dat.
aeditimando
—
Acc.
aeditimandum
—
Voc.
aeditimandum
—
Abl.
aeditimando
—

Supines

accusative: aeditimatum; ablative: aeditimatu

Examples

No examples found.