doto, dotare, dotavi, dotatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

provide with a dowry, endow;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dotodotamus
2dotasdotatis
3dotatdotant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdotare
activeperfectdotavisse
passivepresentdotari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dota
dotate
future
PersonSingularPlural
2
dotato
dotatote
3
dotato
dotanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dotare
dotamini
future
PersonSingularPlural
2
dotator
—
3
dotator
dotantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dotatus
dotati
Gen.
dotati
dotatorum
Dat.
dotato
—
Acc.
dotatum
dotatos
Voc.
dotate
dotati
Abl.
dotato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dotata
dotatae
Gen.
dotatae
dotatarum
Dat.
dotatae
—
Acc.
dotatam
dotatas
Voc.
dotata
dotatae
Abl.
dotata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dotatum
dotata
Gen.
dotati
dotatorum
Dat.
dotato
—
Acc.
dotatum
dotata
Voc.
dotatum
dotata
Abl.
dotato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dotandus
—
Gen.
dotandi
—
Dat.
dotando
—
Acc.
dotandum
—
Voc.
dotande
—
Abl.
dotando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dotanda
—
Gen.
dotandae
—
Dat.
dotandae
—
Acc.
dotandam
—
Voc.
dotanda
—
Abl.
dotanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dotandum
—
Gen.
dotandi
—
Dat.
dotando
—
Acc.
dotandum
—
Voc.
dotandum
—
Abl.
dotando
—

Supines

accusative: dotatum; ablative: dotatu