domito, domitare, domitavi, domitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

tame, break in;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1domitodomitamus
2domitasdomitatis
3domitatdomitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdomitare
activeperfectdomitavisse
passivepresentdomitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
domita
domitate
future
PersonSingularPlural
2
domitato
domitatote
3
domitato
domitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
domitare
domitamini
future
PersonSingularPlural
2
domitator
—
3
domitator
domitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
domitatus
domitati
Gen.
domitati
domitatorum
Dat.
domitato
—
Acc.
domitatum
domitatos
Voc.
domitate
domitati
Abl.
domitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
domitata
domitatae
Gen.
domitatae
domitatarum
Dat.
domitatae
—
Acc.
domitatam
domitatas
Voc.
domitata
domitatae
Abl.
domitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
domitatum
domitata
Gen.
domitati
domitatorum
Dat.
domitato
—
Acc.
domitatum
domitata
Voc.
domitatum
domitata
Abl.
domitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
domitandus
—
Gen.
domitandi
—
Dat.
domitando
—
Acc.
domitandum
—
Voc.
domitande
—
Abl.
domitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
domitanda
—
Gen.
domitandae
—
Dat.
domitandae
—
Acc.
domitandam
—
Voc.
domitanda
—
Abl.
domitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
domitandum
—
Gen.
domitandi
—
Dat.
domitando
—
Acc.
domitandum
—
Voc.
domitandum
—
Abl.
domitando
—

Supines

accusative: domitatum; ablative: domitatu