domo, domare, domui, domitus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

subdue, master, tame; conquer;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1domodomamus
2domasdomatis
3domatdomant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdomare
activeperfectdomuisse
passivepresentdomari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
doma
domate
future
PersonSingularPlural
2
domato
domatote
3
domato
domanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
domare
domamini
future
PersonSingularPlural
2
domator
—
3
domator
domantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
domitus
domiti
Gen.
domiti
domitorum
Dat.
domito
—
Acc.
domitum
domitos
Voc.
domite
domiti
Abl.
domito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
domita
domitae
Gen.
domitae
domitarum
Dat.
domitae
—
Acc.
domitam
domitas
Voc.
domita
domitae
Abl.
domita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
domitum
domita
Gen.
domiti
domitorum
Dat.
domito
—
Acc.
domitum
domita
Voc.
domitum
domita
Abl.
domito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
domandus
—
Gen.
domandi
—
Dat.
domando
—
Acc.
domandum
—
Voc.
domande
—
Abl.
domando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
domanda
—
Gen.
domandae
—
Dat.
domandae
—
Acc.
domandam
—
Voc.
domanda
—
Abl.
domanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
domandum
—
Gen.
domandi
—
Dat.
domando
—
Acc.
domandum
—
Voc.
domandum
—
Abl.
domando
—

Supines

accusative: domitum; ablative: domitu