doctus, docta -um, doctior -or -us, doctissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

learned, wise; skilled, experienced, expert; trained; clever, cunning, shrewd;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
doctus
docti
Gen.
docti
doctorum
Dat.
docto
—
Acc.
doctum
doctos
Voc.
docte
docti
Abl.
docto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
docta
doctae
Gen.
doctae
doctarum
Dat.
doctae
—
Acc.
doctam
doctas
Voc.
docta
doctae
Abl.
docta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
doctum
docta
Gen.
docti
doctorum
Dat.
docto
—
Acc.
doctum
docta
Voc.
doctum
docta
Abl.
docto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
doctius
doctiora
Gen.
doctioris
—
Acc.
doctius
doctiora
Voc.
doctius
doctiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
doctissimus
doctissimi
Gen.
doctissimi
doctissimorum
Dat.
doctissimo
—
Acc.
doctissimum
doctissimos
Voc.
doctissime
doctissimi
Abl.
doctissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
doctissima
doctissimae
Gen.
doctissimae
doctissimarum
Dat.
doctissimae
—
Acc.
doctissimam
doctissimas
Voc.
doctissima
doctissimae
Abl.
doctissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
doctissimum
doctissima
Gen.
doctissimi
doctissimorum
Dat.
doctissimo
—
Acc.
doctissimum
doctissima
Voc.
doctissimum
doctissima
Abl.
doctissimo
—