doceo, docere, docui, doctus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

teach, show, point out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1doceodocemus
2docesdocetis
3docetdocent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdocere
activeperfectdocuisse
passivepresentdoceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
doce
docete
future
PersonSingularPlural
2
doceto
docetote
3
doceto
docento

passive

present
PersonSingularPlural
2
docere
docemini
future
PersonSingularPlural
2
docetor
—
3
docetor
docentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
doctus
docti
Gen.
docti
doctorum
Dat.
docto
—
Acc.
doctum
doctos
Voc.
docte
docti
Abl.
docto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
docta
doctae
Gen.
doctae
doctarum
Dat.
doctae
—
Acc.
doctam
doctas
Voc.
docta
doctae
Abl.
docta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
doctum
docta
Gen.
docti
doctorum
Dat.
docto
—
Acc.
doctum
docta
Voc.
doctum
docta
Abl.
docto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
docendus
—
Gen.
docendi
—
Dat.
docendo
—
Acc.
docendum
—
Voc.
docende
—
Abl.
docendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
docenda
—
Gen.
docendae
—
Dat.
docendae
—
Acc.
docendam
—
Voc.
docenda
—
Abl.
docenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
docendum
—
Gen.
docendi
—
Dat.
docendo
—
Acc.
docendum
—
Voc.
docendum
—
Abl.
docendo
—

Supines

accusative: doctum; ablative: doctu