divello, divellere, divulsi, divulsus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

alienate/estrange; compel (persons) to part company, force away; separate from;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1divellodivellimus
2divellisdivellitis
3divellitdivellunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdivellere
activeperfectdivulsisse
passivepresentdivelli

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
divelle
divellite
future
PersonSingularPlural
2
divellito
divellitote
3
divellito
divellunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
divellere
divellimini
future
PersonSingularPlural
2
divellitor
—
3
divellitor
divelluntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
divulsus
divulsi
Gen.
divulsi
divulsorum
Dat.
divulso
—
Acc.
divulsum
divulsos
Voc.
divulse
divulsi
Abl.
divulso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
divulsa
divulsae
Gen.
divulsae
divulsarum
Dat.
divulsae
—
Acc.
divulsam
divulsas
Voc.
divulsa
divulsae
Abl.
divulsa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
divulsum
divulsa
Gen.
divulsi
divulsorum
Dat.
divulso
—
Acc.
divulsum
divulsa
Voc.
divulsum
divulsa
Abl.
divulso
—

Supines

accusative: divulsum; ablative: divulsu

Examples

No examples found.