divarico, divaricare, divaricavi, divaricatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

stretch apart, spread out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1divaricodivaricamus
2divaricasdivaricatis
3divaricatdivaricant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdivaricare
activeperfectdivaricavisse
passivepresentdivaricari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
divarica
divaricate
future
PersonSingularPlural
2
divaricato
divaricatote
3
divaricato
divaricanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
divaricare
divaricamini
future
PersonSingularPlural
2
divaricator
—
3
divaricator
divaricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
divaricatus
divaricati
Gen.
divaricati
divaricatorum
Dat.
divaricato
—
Acc.
divaricatum
divaricatos
Voc.
divaricate
divaricati
Abl.
divaricato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
divaricata
divaricatae
Gen.
divaricatae
divaricatarum
Dat.
divaricatae
—
Acc.
divaricatam
divaricatas
Voc.
divaricata
divaricatae
Abl.
divaricata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
divaricatum
divaricata
Gen.
divaricati
divaricatorum
Dat.
divaricato
—
Acc.
divaricatum
divaricata
Voc.
divaricatum
divaricata
Abl.
divaricato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
divaricandus
—
Gen.
divaricandi
—
Dat.
divaricando
—
Acc.
divaricandum
—
Voc.
divaricande
—
Abl.
divaricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
divaricanda
—
Gen.
divaricandae
—
Dat.
divaricandae
—
Acc.
divaricandam
—
Voc.
divaricanda
—
Abl.
divaricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
divaricandum
—
Gen.
divaricandi
—
Dat.
divaricando
—
Acc.
divaricandum
—
Voc.
divaricandum
—
Abl.
divaricando
—

Supines

accusative: divaricatum; ablative: divaricatu

Examples

No examples found.