ditto, dittare, dittavi, dittatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

repeat; declare;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dittodittamus
2dittasdittatis
3dittatdittant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdittare
activeperfectdittavisse
passivepresentdittari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ditta
dittate
future
PersonSingularPlural
2
dittato
dittatote
3
dittato
dittanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dittare
dittamini
future
PersonSingularPlural
2
dittator
—
3
dittator
dittantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dittatus
dittati
Gen.
dittati
dittatorum
Dat.
dittato
—
Acc.
dittatum
dittatos
Voc.
dittate
dittati
Abl.
dittato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dittata
dittatae
Gen.
dittatae
dittatarum
Dat.
dittatae
—
Acc.
dittatam
dittatas
Voc.
dittata
dittatae
Abl.
dittata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dittatum
dittata
Gen.
dittati
dittatorum
Dat.
dittato
—
Acc.
dittatum
dittata
Voc.
dittatum
dittata
Abl.
dittato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dittandus
—
Gen.
dittandi
—
Dat.
dittando
—
Acc.
dittandum
—
Voc.
dittande
—
Abl.
dittando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dittanda
—
Gen.
dittandae
—
Dat.
dittandae
—
Acc.
dittandam
—
Voc.
dittanda
—
Abl.
dittanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dittandum
—
Gen.
dittandi
—
Dat.
dittando
—
Acc.
dittandum
—
Voc.
dittandum
—
Abl.
dittando
—

Supines

accusative: dittatum; ablative: dittatu

Examples

No examples found.