dito, ditare, ditavi, ditatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

enrich;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ditoditamus
2ditasditatis
3ditatditant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentditare
activeperfectditavisse
passivepresentditari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dita
ditate
future
PersonSingularPlural
2
ditato
ditatote
3
ditato
ditanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
ditare
ditamini
future
PersonSingularPlural
2
ditator
—
3
ditator
ditantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
ditatus
ditati
Gen.
ditati
ditatorum
Dat.
ditato
—
Acc.
ditatum
ditatos
Voc.
ditate
ditati
Abl.
ditato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
ditata
ditatae
Gen.
ditatae
ditatarum
Dat.
ditatae
—
Acc.
ditatam
ditatas
Voc.
ditata
ditatae
Abl.
ditata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
ditatum
ditata
Gen.
ditati
ditatorum
Dat.
ditato
—
Acc.
ditatum
ditata
Voc.
ditatum
ditata
Abl.
ditato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ditandus
—
Gen.
ditandi
—
Dat.
ditando
—
Acc.
ditandum
—
Voc.
ditande
—
Abl.
ditando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ditanda
—
Gen.
ditandae
—
Dat.
ditandae
—
Acc.
ditandam
—
Voc.
ditanda
—
Abl.
ditanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ditandum
—
Gen.
ditandi
—
Dat.
ditando
—
Acc.
ditandum
—
Voc.
ditandum
—
Abl.
ditando
—

Supines

accusative: ditatum; ablative: ditatu

Examples

No examples found.