distinguo, distinguere, distinxi, distinctus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

distinguish, separate, divide, part; adorn, decorate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1distinguodistinguimus
2distinguisdistinguitis
3distinguitdistinguunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdistinguere
activeperfectdistinxisse
passivepresentdistingui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
distingue
distinguite
future
PersonSingularPlural
2
distinguito
distinguitote
3
distinguito
distinguunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
distinguere
distinguimini
future
PersonSingularPlural
2
distinguitor
—
3
distinguitor
distinguuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
distinctus
distincti
Gen.
distincti
distinctorum
Dat.
distincto
—
Acc.
distinctum
distinctos
Voc.
distincte
distincti
Abl.
distincto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
distincta
distinctae
Gen.
distinctae
distinctarum
Dat.
distinctae
—
Acc.
distinctam
distinctas
Voc.
distincta
distinctae
Abl.
distincta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
distinctum
distincta
Gen.
distincti
distinctorum
Dat.
distincto
—
Acc.
distinctum
distincta
Voc.
distinctum
distincta
Abl.
distincto
—

Supines

accusative: distinctum; ablative: distinctu