dissuadeo, dissuadere, dissuasi, dissuasus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

dissuade, advise against;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dissuadeodissuademus
2dissuadesdissuadetis
3dissuadetdissuadent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdissuadere
activeperfectdissuasisse
passivepresentdissuaderi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dissuade
dissuadete
future
PersonSingularPlural
2
dissuadeto
dissuadetote
3
dissuadeto
dissuadento

passive

present
PersonSingularPlural
2
dissuadere
dissuademini
future
PersonSingularPlural
2
dissuadetor
—
3
dissuadetor
dissuadentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dissuasus
dissuasi
Gen.
dissuasi
dissuasorum
Dat.
dissuaso
—
Acc.
dissuasum
dissuasos
Voc.
dissuase
dissuasi
Abl.
dissuaso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dissuasa
dissuasae
Gen.
dissuasae
dissuasarum
Dat.
dissuasae
—
Acc.
dissuasam
dissuasas
Voc.
dissuasa
dissuasae
Abl.
dissuasa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dissuasum
dissuasa
Gen.
dissuasi
dissuasorum
Dat.
dissuaso
—
Acc.
dissuasum
dissuasa
Voc.
dissuasum
dissuasa
Abl.
dissuaso
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dissuadendus
—
Gen.
dissuadendi
—
Dat.
dissuadendo
—
Acc.
dissuadendum
—
Voc.
dissuadende
—
Abl.
dissuadendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dissuadenda
—
Gen.
dissuadendae
—
Dat.
dissuadendae
—
Acc.
dissuadendam
—
Voc.
dissuadenda
—
Abl.
dissuadenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dissuadendum
—
Gen.
dissuadendi
—
Dat.
dissuadendo
—
Acc.
dissuadendum
—
Voc.
dissuadendum
—
Abl.
dissuadendo
—

Supines

accusative: dissuasum; ablative: dissuasu

Examples

No examples found.