dissolvo, dissolvere, dissolvi, dissolutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

unloose; dissolve, destroy; melt; pay; refute; annul;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dissolvodissolvimus
2dissolvisdissolvitis
3dissolvitdissolvunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdissolvere
activeperfectdissolvisse
passivepresentdissolvi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dissolve
dissolvite
future
PersonSingularPlural
2
dissolvito
dissolvitote
3
dissolvito
dissolvunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dissolvere
dissolvimini
future
PersonSingularPlural
2
dissolvitor
—
3
dissolvitor
dissolvuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dissolutus
dissoluti
Gen.
dissoluti
dissolutorum
Dat.
dissoluto
—
Acc.
dissolutum
dissolutos
Voc.
dissolute
dissoluti
Abl.
dissoluto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dissoluta
dissolutae
Gen.
dissolutae
dissolutarum
Dat.
dissolutae
—
Acc.
dissolutam
dissolutas
Voc.
dissoluta
dissolutae
Abl.
dissoluta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dissolutum
dissoluta
Gen.
dissoluti
dissolutorum
Dat.
dissoluto
—
Acc.
dissolutum
dissoluta
Voc.
dissolutum
dissoluta
Abl.
dissoluto
—

Supines

accusative: dissolutum; ablative: dissolutu