dissignator
dissignator, dissignatoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Cassell's Latin Dictionary
one that arranges, a supervisor;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dissignator | dissignatores |
| Gen. | dissignatoris | dissignatorum, dissignatorium |
| Dat. | dissignatori | dissignatoribus |
| Acc. | dissignatorem | dissignatores |
| Voc. | dissignator | dissignatores |
| Abl. | dissignatore | dissignatoribus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...sedeat, neu lictor verbum aut virgae muttiant, neu dissignator praeter os obambulet neu sessum ducat, dum histrio..." - M
VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...ipsas novissime perdo: inanis domi libitina plangitur, derisus dissignator redit, refertur rogus. inter haec omnia non gemitus ullus..."
