dissicio, dissicere, dissjeci, dissjectus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

break up; scatter; drive apart; separate into two halves, halve, divide;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dissiciodissicimus
2dissicisdissicitis
3dissicitdissiciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdissicere
activeperfectdissjecisse
passivepresentdissici

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dissice, dissic
dissicite
future
PersonSingularPlural
2
dissicito
dissicitote
3
dissicito
dissicunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dissicere
dissicimini
future
PersonSingularPlural
2
dissicitor
—
3
dissicitor
dissicuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dissjectus
dissjecti
Gen.
dissjecti
dissjectorum
Dat.
dissjecto
—
Acc.
dissjectum
dissjectos
Voc.
dissjecte
dissjecti
Abl.
dissjecto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dissjecta
dissjectae
Gen.
dissjectae
dissjectarum
Dat.
dissjectae
—
Acc.
dissjectam
dissjectas
Voc.
dissjecta
dissjectae
Abl.
dissjecta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dissjectum
dissjecta
Gen.
dissjecti
dissjectorum
Dat.
dissjecto
—
Acc.
dissjectum
dissjecta
Voc.
dissjectum
dissjecta
Abl.
dissjecto
—

Supines

accusative: dissjectum; ablative: dissjectu

Examples

No examples found.