dissensus
dissensus, dissensus
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
disagreement, quarrel; dissension, conflict;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dissensus | dissensus |
| Gen. | dissensus | dissensuum |
| Dat. | dissensui | dissensibus |
| Acc. | dissensum | dissensus |
| Voc. | dissensus | dissensus |
| Abl. | dissensu | dissensibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Primus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...uirum sudoribus ardet puluis; at hinc teneros caueae dissensus ephebos concitat, exclusaeque expectant praemia matres: sic alacres odio..."
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...uarius fremor aut studia in contraria rapti dissensus, ut plebe solet: furor omnibus idem, idem animus solare domos..."
