disseco, dissecare, dissecavi, dissecatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Neo-Latin
Field:
Science

dissect;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dissecodissecamus
2dissecasdissecatis
3dissecatdissecant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdissecare
activeperfectdissecavisse
passivepresentdissecari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
disseca
dissecate
future
PersonSingularPlural
2
dissecato
dissecatote
3
dissecato
dissecanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dissecare
dissecamini
future
PersonSingularPlural
2
dissecator
—
3
dissecator
dissecantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dissecatus
dissecati
Gen.
dissecati
dissecatorum
Dat.
dissecato
—
Acc.
dissecatum
dissecatos
Voc.
dissecate
dissecati
Abl.
dissecato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dissecata
dissecatae
Gen.
dissecatae
dissecatarum
Dat.
dissecatae
—
Acc.
dissecatam
dissecatas
Voc.
dissecata
dissecatae
Abl.
dissecata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dissecatum
dissecata
Gen.
dissecati
dissecatorum
Dat.
dissecato
—
Acc.
dissecatum
dissecata
Voc.
dissecatum
dissecata
Abl.
dissecato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dissecandus
—
Gen.
dissecandi
—
Dat.
dissecando
—
Acc.
dissecandum
—
Voc.
dissecande
—
Abl.
dissecando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dissecanda
—
Gen.
dissecandae
—
Dat.
dissecandae
—
Acc.
dissecandam
—
Voc.
dissecanda
—
Abl.
dissecanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dissecandum
—
Gen.
dissecandi
—
Dat.
dissecando
—
Acc.
dissecandum
—
Voc.
dissecandum
—
Abl.
dissecando
—

Supines

accusative: dissecatum; ablative: dissecatu

Examples

No examples found.